Het was februari 2016 dat ik ging verhuizen en voor op mijn nieuwe woonadres een abonnement voor internet en televisie wilde hebben. Na enig zoeken en, mijzelf kennende, enig wikken, wegen en vergelijken, ben ik uiteindelijk bij KPN uitgekomen. Vooral de combinatie met een mobiel abonnement bleek aantrekkelijk.

Het was een e-mail van Hugo Bakker met de titel 'Winactie' die mij deze ochtend meteen een onderwerp voor vandaag gaf. Een actie waarbij ik iets kan winnen wanneer ik met anderen deel dat ik bij hem van 10 tot en met 14 maart een zichtbaarheidchallenge ga doen. 'Is een winactie dan zoiets bijzonders?', vraag je je misschien af. En los van of je je dit afvraagt en wat jouw antwoord is: nee, zo bijzonder zijn winacties vandaag de dag niet.

Heel even heb ik met de gedachte gespeeld om dit blog de titel te geven 'Zoals verwacht liep alles anders...', en dan als tekst alleen maar iets neer te zetten als '...en dus ook dit blog voor vandaag. Tot morgen!'. En hoeveel andere dingen ik ook nog wil doen vandaag, ik vind het veel te leuk om te ontdekken waar het schrijven mij naartoe brengt.

Het was nog in de jaren '90 dat ik mij met websites bouwen bezig ging houden. Zelf code typen en een beetje opmaken. En als ik mij bij de 10e pagina bedacht dat ik de opmaak toch net iets anders wilde, kon ik de negen voorgaande ook weer aanpassen.

In een aantal gesprekken dat ik de afgelopen dagen met professionals gevoerd heb, werd mij gezegd dat enkele zaken 'er goed uit zagen' en dat 'de kennis duidelijk aanwezig is'. Dat dat ging over zaken die ik ooit gebouwd heb kon de ander niet weten. Dus indirect was het een compliment. En een stem in mij zei dat die anderen niet het fijne ervan afwisten, want zo degelijk was het allemaal niet en met die kennis valt het ook wel mee.

Ik heb iets met cijfers en getallen. Waarom de digitale wereld - waarin men niet verder dan 0 en 1 en zo af en toe 0,5  komt - mij zo aanspreekt is mij in dat opzicht dan ook een raadsel.

Een van de punten in mijn top vijf aan passies is dat ik geniet van wat het leven om mij heen mij te bieden heeft. Tot voor kort stond daar nog dat ik elke week minstens een plek ter ontspanning zou zoeken, en dat is wat ik nog steeds onderdeel wil laten zijn van het 'genieten van wat het leven om mij heen mij te bieden heeft'.

Vandaag was in vele opzichten een dag waarin ik ervaren heb dat stappen zetten ervoor zorgt dat er perspectief ontstaat. Dat begon met mijn keuken. Die had ik eerder deze week helemaal leeg moeten halen zodat er een nieuwe vloer gelegd kon worden. Vandaag wilde ik eerst goed gaan schoonmaken alvorens de apparatuur weer terug te plaatsen.

Dit is de 38e opeenvolgende dag dat ik een bijdrage schrijf, en nog niet eerder heb ik mij zo inspiratieloos gevoeld. Dat is op zich geen probleem, want door te beginnen volgt de rest ook wel. Dat inspiratieloze had ik de hele dag al. Ik werd ermee wakker en het lukte me niet goed om de gewenste mindset aan te roepen.

Het was kil vochtig buiten. Weer om de handschoenen bij aan te trekken. Alleen had ik die in mijn andere jas laten zitten en ik had geen zin om weer terug naar binnen te gaan. Nu ben ik redelijk gevoelig voor vaatkramp waardoor er geen bloed meer door mijn vingertoppen stroomt en deze een lijkwitte kleur krijgen, en gelukkig deze keer niet. Zonder problemen kwam ik aan bij de supermarkt.