Er schijnt een ogenschijnlijk paradoxale boeddhistische uitspraak te zijn die luidt "Mediteer twintig minuten per dag, behalve als je het druk hebt; mediteer dan een uur". Meditatie en ik zijn nog geen boezemvrienden, en ik doe het wel regelmatig. Ik heb lange tijd behoefte gehad aan geleide meditaties, al was het maar om te voorkomen dat ik teveel afgeleid zou worden door allerlei gedachten die in mij opkwamen.

Natuurlijk kon ik primair alleen maar mijzelf erop aankijken. Mijn voornemen om zaterdagavond weer op tijd in bed te liggen was er zeker. En mijn voornemen om bepaalde zaken gewoon op te pakken wanneer ze daar om vragen net zo. Dus toen ik eigenlijk voorzichtig aan opstond om de dag af te ronden, stond ik voor de keuze om de vaatwasser - die net klaar was - toch nog even uit te ruimen en weer te vullen.

Al zo ongeveer vanaf mijn geboorte viel ik op. Mijn huidaandoening was tot aan het einde van mijn puberteit dusdanig zichtbaar dat het al snel de aandacht trok. Op de lagere school - zoals dat toen nog heette - was het voor de meeste kinderen niet iets waar ze ook maar enige aandacht aan besteedden. Vanaf de puberteit werd dat anders. Althans, in mijn beleving. Ik deed er dan ook zoveel mogelijk aan om mijn huid te bedekken.

De afgelopen jaren ben ik op meerdere plekken met verkoopmodellen in aanraking gekomen. Vooral bij het afnemen van trainingen die over die verkoopmodellen gingen. Van gratis trainingen op locatie met een no show fee, via trainingen voor een zaal vol mensen waarbij je alleen betaalde voor lunch en avondeten en vooral over het wat te horen kreeg, tot aan trainingen voor heel veel geld die veel meer op het hoe waren gericht.

Als kind was ik altijd al aan het bouwen, aan het ontdekken, aan het uitproberen. Onder mijn bed stond jarenlang een blokkendoos die, denk ik, elke dag tevoorschijn werd gehaald.

Heb jij weleens de verkeerde roltrap genomen om te kijken hoe snel je naar boven kunt komen? Als je dat bewust doet, kun je daar een leuke wedstrijd van maken. Met jezelf of met anderen. Maar wat nou als je naar boven wilt en onbewust de roltrap neemt die naar beneden gaat? Dan ga je in je gewone tempo traplopen, om na lange tijd enorm veel stappen te hebben gezet zonder ook maar iets te zijn opgeschoten. Herken je dat?