Vandaag was dag twee van de Experttraining - die van hem geen training mag heten - van Hugo Bakker

Ter sprake kwam, vrij geïnterpreteerd, het laten zien van de mens achter het verhaal, achter de dienst, achter het product

Een deel van de opdracht voor de lunchpauze was om een selfie te maken achter de computer

Bij dezen dus

Vandaag had ik dag ik van mijn Experttraining bij Hugo Bakker. Een van de dingen die mij duidelijk werd is dat ik mij behoorlijk van mijn koers af heb laten brengen. En dat ik weer terug wil naar 'op koers zijn'. Tijdens de training omschreef ik het met 'Beren op de weg omzeilen, hobbels op het pad egaliseren, magneten vanuit de omgeving uitschakelen'. 

In mijn passie top-5 staat op de tweede plaats 'genieten van wat het leven om mij heen mij te bieden heeft'.

In diezelfde passie top-5 komt 'naar de tandarts gaan' zeker niet voor.

Naar de tandarts gaan was vandaag bittere noodzaak.

Een wortelkanaalbehandeling, waarbij de lucht van chloor behoorlijk penetrant was.

Dat uurtje was voor mij zeker geen 'genieten van wat het leven om mij heen te bieden heeft'.

Ik ben onderzoeker in de zin van dat ik - doorgaans binnen een klein deel van de digitale wereld - graag uitzoek hoe en waarom bepaalde dingen werken zoals ze werken. Of waarom mensen het zodanig hebben ontworpen dat het nu op die manier werkt. Dat onderzoeken doe ik de ene keer uit nieuwsgierigheid, een andere keer omdat ik de gemaakte keuze onbegrijpelijk vind.

Een complete black-out blijft toch een bijzondere ervaring.

Al 17 jaar ben ik als vrijwilliger betrokken bij de ict binnen Mensa Nederland

Eerst ruim vijf jaar als bestuurslid, daarna ruim 10 jaar als functioneel beheerder

Ik kan het hele beheer van de ledensite (bijna) dromen

In mijn hoofd zijn alle stappen opgeslagen die nodig zijn om van A naar B te komen

Vandaag was het in Nederland om 20 uur een moment van twee minuten stilte. Twee minuten herdenken, twee minuten stilstaan bij.

Wat mij betreft staan we er de andere 525.598 minuten in het jaar ook bij stil.

Het kijken naar Schindler's List heeft vanavond op indrukwekkende wijze nog eens duidelijk gemaakt waarom dat nodig is.

De laatste jaren heb ik - in mijn beleving met een liefdevolle knipoog - de reputatie opgebouwd dat wanneer ik 'nog even' iets wil afmaken, dat ik zonder problemen nog minstens een uur bezig kan zijn. En dat is niet iets dat ik pas in die laatste jaren heb ontwikkeld, het is in die periode alleen aanzienlijk duidelijker geworden.

Er zijn zaken in mijn leven geweest waarbij ik lang heb gewacht alvorens een stap te wagen

Er zijn zaken in mijn leven waarbij ik mij al heel lang aan het voorbereiden ben om een stap te wagen

Omdat het voelt als een sprong naar het onbekende

Omdat ik niet weet hoe het gaat uitpakken

Deze week bekroop mij het onaangename gevoel dat mijn telefoon geïnfecteerd was met spyware

Vandaag heb ik gedaan wat ik gepland had om te doen

Dat is in dit geval niet hetzelfde als gedaan hebben wat ik het liefste doe

En ik ben gewoon tevreden

Omdat ik om 7 uur in de sportschool stond

Omdat ik om 9 uur aan het werk ben gegaan

Omdat ik om half een ben gaan lunchen

Omdat mijn zoon zijn oefenvragen voor zijn eindexamen geschiedenis voor mij hardop beantwoordde

Er was een tijd dat mijn dagen helder begonnen en helder eindigden.
Sporten om 7 uur, ontbijten en douchen tussen 8 en 9, daarna een half uur lezen en vervolgens tot de lunch gefocussed achter de computer. Werken aan mijn eigen toekomst. Na de lunch ging ik daarmee verder, om te eindigen met het verwerken van mijn e-mail.