Stappen

Okay, ik lag dan weliswaar even na middernacht in bed zoals ik mijzelf had voorgenomen, maar ik wilde toch nog 'even' diverse dingen op mijn telefoon afhandelen. En dus ging het licht pas pakweg een uur later uit.

Wow, wat kwam er vandaag weinig uit mijn vingers. Ik ben blij dat ik uiteindelijk een tijdje achter de computer ben gaan zitten om toch nog wat van de door mij geplande activiteiten af te kunnen vinken.

Ik heb mij even flink laten gaan bij het opmaken van de restanten aan kerstversnaperingen. Veel (te veel) zoetigheid, en het is nu op. Bovendien was het best heel lekker. Ik heb er echt wel van genoten.

Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden dat de wekker om 6:15 afging. Opstaan, opfrissen en klaarmaken voor vertrek naar de sportschool. Ook deze keer alleen krachttraining gedaan. Na thuiskomst mijn strekoefeningen gedaan en ontbeten. Te lang gepuzzeld omdat ik steeds maar weer nog even de puzzel af wilde maken. Was verzorgd, koffie gemaakt en uiteindelijk gemediteerd en gelezen. Dat gaat vanaf volgende week echt anders.

Nog niet op LinkedIn, wel op mijn eigen website dagboekpersoonlijkegroei.nl. Omdat ik de regelmaat er weer in wil hebben. Een plek wil hebben om mijn voortgang bij te houden. Een plek om voor mijzelf het gevoel te creëren dat ik stappen zet, verder kom op mijn pad om mijn eigen online onderneming te starten. Verder kom op mijn pad om daadwerkelijk kennis over bouwen met Drupal te gaan delen. En ik begin vandaag, om ook direct het belang van doen in plaats van uitstellen tot het juiste moment te laten zien.

'Komt het uit dat ik bel?", vroeg ik. 'Nou nee, eigenlijk niet', antwoordde ze. 'Maar gaat het wel goed met je?', vroeg ze. Vol overtuiging reageerde ik met 'Jazeker'. Het was haar namelijk opgevallen dat ik de laatste dagen geen posts meer had geplaatst. En dat had ze goed gezien.

alles laten wijken om uit het 'doolhof' te komen waar ik in zat. Althans, zo voelde het steeds meer en meer. Er leek geen eind aan te komen, de uitgang leek steeds weer heel ver weg.

Vandaag heb ik alles laten wijken, ook het schrijven van een uitgebreid blog.

En het heeft zijn vruchten afgeworpen, wat ik ben uit het doolhof gekomen. Heb kunnen afronden waar ik mee bezig was, heb wat ik wilde opleveren verstuurd naar betrokken partijen.

Vandaag was de derde dag van de Experttraining van en door Hugo Bakker. Een schat annex stortvloed aan praktische tips, heldere inzichten en ervaringsverhalen. De boodschap was drie dagen lang redelijk simpel: je moet gaan doen om van je onderneming een succes te maken. Dat alleen doen is voor velen best lastig, dus dat hij verwees naar zijn mastermindgroep was alleen maar een waardevolle tip erbij.

Vandaag had ik dag ik van mijn Experttraining bij Hugo Bakker. Een van de dingen die mij duidelijk werd is dat ik mij behoorlijk van mijn koers af heb laten brengen. En dat ik weer terug wil naar 'op koers zijn'. Tijdens de training omschreef ik het met 'Beren op de weg omzeilen, hobbels op het pad egaliseren, magneten vanuit de omgeving uitschakelen'. 

Mijn kernvraag is heel simpel: 'Hoe blijf je op koers in een wereld vol afleiding?'

Er zijn zaken in mijn leven geweest waarbij ik lang heb gewacht alvorens een stap te wagen

Er zijn zaken in mijn leven waarbij ik mij al heel lang aan het voorbereiden ben om een stap te wagen

Omdat het voelt als een sprong naar het onbekende

Omdat ik niet weet hoe het gaat uitpakken

Deze week bekroop mij het onaangename gevoel dat mijn telefoon geïnfecteerd was met spyware

Met mijn logisch verstand heb ik aan voorbereidingen gedaan wat ik dacht te moeten doen

In een paar uurtjes tijd

Er was een tijd dat mijn dagen helder begonnen en helder eindigden.
Sporten om 7 uur, ontbijten en douchen tussen 8 en 9, daarna een half uur lezen en vervolgens tot de lunch gefocussed achter de computer. Werken aan mijn eigen toekomst. Na de lunch ging ik daarmee verder, om te eindigen met het verwerken van mijn e-mail.
Ik had mijn eigen ritme - een schema dat werkte. Tot ik een paar maanden geleden mij opeens niet meer zo fit voelde. Dat was het moment waarop ik mijn structuur langzaam losliet. Eerst tijdelijk. Daarna stilletjes blijvend.