Stappen

Goed om mij zelf daar weer eens van bewust te maken!

Het spreek bij mij altijd tot mijn verbeelding wanneer ik een luchtballon zie opstijgen, wanneer ik 'm steeds hoger en hoger zie gaan, wanneer ik 'm hoog in de lucht zie zweven, los van alles dat 'm tot kort daarvoor nog aan de grond hield. Het lijkt zo gemakkelijk om daar te komen. En besef wel wat daar allemaal voor nodig is: vuur, loslaten, overwinnen, vertrouwen.

Voor mij is de luchtballon een symbool van groeien. Van durven stijgen, juist wanneer angst je wil vasthouden aan de grond.

Het was vanmorgen tijdens het lezen van een boek dat ik weer even flink wakker werd geschud. 'Wees open over jouw missers, laat zien dat je ze accepteert en ervan leert', zo stond er. Mijn missers accepteren doe ik echt wel, zolang ik de enige ben die ze ziet. En misschien zeg ik dat alleen maar om geen misser te maken. Want ik besef heel goed dat ik, zelfs alleen naar mijzelf toe, steeds weer wil laten zien dat ik het wel degelijk goed kan.

Soms heb ik van die projecten die mij volledig op kunnen slokken. Er is veel te doen, en als ik er nog eens goed over nadenk is er nog véél meer te doen. Wanneer ik eenmaal bezig ben raak ik in flow waardoor ik de tijd vergeet en mij om zes uur 's avonds bedenk dat ik nog moet lunchen. Héérlijk om zo bezig te zijn. Om te merken dat elk klein stapje voelt alsof het eindresultaat alweer een stuk dichterbij is gekomen.

Tot hier en niet verder. Hoe doe jij dat?

Het is vrijdagmiddag en ik maak mijn planning voor de komende week. Ik heb geen afspraken en kan heerlijk volop aan de slag met de dingen die ik wil doen.

Het is weekend en de telefoon gaat. Een dierbaar familielid. Lang niet kunnen zien. Of ik dinsdag tijd en zin heb. Ik worstel en zeg ja. En besef dat ik voor een hele dag 'nee' tegen mijzelf zeg.

Vandaag leek wel een dag van knipoogjes. Knipoogjes om mij stil te laten staan bij waar ik mee bezig ben en na te denken over waar ik mee bezig wil zijn.

Het begon 1) met muziek die Youtube mij min of meer willekeurig voorschotelde, gevolgd door 2) een alinea met tekst die ik ergens las en tot slot 3) een spreuk van Loesje die ik tegenkwam terwijl ik aan het zoeken was.

Vandaag was een super productieve dag voor mij. En toch bekroop mij na afloop een gevoel van ontevredenheid. Ik kon het niet plaatsen. Ik zag vooral wat ik allemaal niet had gedaan. Vooral omdat ik dingen wel gepland had.

En ik voel mij dankbaar dat ik vanavond iemand sprak die mij de andere kant liet zien van wat ik had gedaan. Met woorden die kort samengevat op het volgende neerkwamen:

De afgelopen dagen heb ik geëxperimenteerd met het bouwen van een Drupal website op mijn eigen computer. Daar was ik jaren geleden al mee begonnen. Waarschijnlijk ben ik ooit begonnen met systemen als wamp en xampp, later heb ik heel even Aquia Dev Desktop gebruikt om vervolgens lange tijd Virtualbox te gebruiken. Een leuke en leerzame tijd. Vooral wanneer een website na het overzetten naar de server van mijn hostingprovider niet meer goed wilde werken.

Zoals ik gisteren schreef ben ik vandaag aan de slag gegaan met een carrousel maken voor een LinkedInpost. Ik had de nodige afbeeldingen verzameld en hoefde die 'alleen maar' te groeperen, op volgorde te zetten, uit te snijden en samen te voegen. Om de uiteindelijke afbeeldingen om te zetten naar een pdf. Althans, zo heb ik het begrepen dat ik het het beste kan aanpakken.

Vandaag had ik mij voorgenomen om te gaan experimenteren met de carrousel van LinkedIn. Het stappenplan had ik tevoren goed voorbereid en per stap had ik ook uitgewerkt wat ik moest doen. Ik wilde software verwijderen, instellingen aanpassen en dan van begin af aan alles weer instellen en installeren, en daar tegelijkertijd schermvideo's en schermprints van maken.