Hij lachte toen ik de deur opendeed. Er was een duidelijke blijk van herkenning en hij wist nog precies waarvoor hij eerder bij mij was geweest. Met kop en schouders stak die keer dat ik hem voor niks had laten komen erbovenuit. Ik dacht dat er lekkage was, en het enige dat hij hoefde te doen was een ring om een afvoerbuis vastdraaien.

Gisteren had ik even contact met mijn zus. Ze vertelde onder andere dat ze een afspraak die ze met iemand had op moest schuiven omdat ze geveld was door de griep. De kat eten geven en voor zichzelf een kop bouillon maken was het maximaal haalbare voor haar geweest. Ik heb haar beterschap gewenst en voelde mij gezegend dat griepgolven doorgaans aan mij voorbij gaan.

Onlangs plaatste iemand op LinkedIn een bijdrage dat de content op straat ligt. Ongetwijfeld, alleen had ik daar vandaag niks aan, want uitgezonderd mijn wandeling naar de afvalcontainers die achter in mijn tuin staan ben ik vandaag niet naar buiten geweest.

Vandaag kwam er een toegift op de Time to Rise Summit van Tony Robbins. Waarin hij het veelvuldig had over je patronen. Dat de juiste patronen je verder helpen en onjuiste patronen je juist tegenhouden.

Vanmiddag had ik met mijn oudste dochter afgesproken voor een ouderwetse vader/dochter-middag in Zwolle. We hadden afgesproken in het centrum, en voordat we elkaar zouden treffen wilde ik eerst nog naar een andere winkel ergens buiten het centrum. Vanaf daar wandelde ik ontspannen in zo'n 20 minuten naar de plek waar we hadden afgesproken: Waanders In de Broeren, een prachtige boekhandel, gevestigd in een voormalige kerk.

De afgelopen drie dagen heb ik de Time to Rise Summit van Tony Robbins gevolgd. Net als vorig jaar. En dit jaar heb ik het een stuk intensiever beleefd. Ik had mijzelf opgesloten in mijn werkkamer, oortjes in om alles te móeten blijven horen en elke afleiding buiten de werkkamer gelaten. Drinken, een tussendoortje omdat het laat zou worden (begin rond 20:00 uur, einde varieerde van 00:30 tot 1:15) en verder niets.

Kort en bondig is doorgaans niet mijn sterkste kant. Mijn berichten schrijf ik eerst elders als blog, om ze vervolgens naar LinkedIn te kopiëren. De volgende stap is bijna steevast dat ik tot zo'n 1000 tekens moet verwijderen. Dat lukt tot nu toe best aardig, zonder al teveel afbreuk te doen aan het verhaal.

Vandaag zat ik maar een halve dag achter de computer. Okay, en na mijn vrije middag nog eens vijf uur omdat ik meedoe met de Time to Rise Summit van Tony Robbins, en dat tel ik gemakshalve niet mee. Vanmorgen werkte ik mijn programma af zoals altijd, vanmiddag ging ik met mijn jongste dochter op pad. Haar vriend woont elders, gaat verhuizen, en daardoor verandert ook haar reis per openbaar vervoer enigszins.

Vandaag was een dag met veel 'leerwerk'. Om alles te kunnen doen wat ik wilde doen en tussentijds voldoende bij te kunnen tanken, was ik om 7:00 uur begonnen en had ik bewust wat langere pauzes tussen de diverse leermomenten ingebouwd. De onderwerpen waren verschillend, de manier waarop ik het tot mij moest nemen wisselde en de inspanning die ik moest doen varieerde ook.

Stoppen met mij verder te ontwikkelen, zowel als persoon als qua kennis als qua vaardigheden, doe ik waarschijnlijk pas vanaf het moment dat ik niet meer tot het rijk der levenden behoor. En aangezien tot nu toe niemand heeft aangetoond dat het daarna niet meer mogelijk is, sluit ik niet uit dat dit niets meer is dan een beperkende gedachte.